பல்லவர்கள்

பல்லவ அரசர்கள் தென்கிழக்குக் கடற்கரைப் பகுதியில் முக்கிய வணிக மையமாகத் திகழ்ந்த காஞ்சிபுரத்தையும், அதன் வளம் நிறைந்த வேளாண் பகுதிகளையும் ஆண்டனர்.
சீனா, ரோமாபுரி வணிகர்கள் காஞ்சிபுரத்தை நன்கு அறிந்திருந்தனர்.
வளம் கொழித்த வணிக மையமான காஞ்சிபுரத்திலிருந்து பிற்காலப் பல்லவர்கள் தங்கள் அரசாட்சியை ஏழாம், எட்டாம் நூற்றாண்டுகளில் தமிழகம் முழுவதும் விரிவடையச் செய்தனர். இருந்தாலும் தொண்டை மண்டலமே மையப்பகுதியாக இருந்தது.
இப்பெரிய அரசியல் பிரந்தியம் தமிழ்நாட்டின் வட பகுதிகளையும் அருகே அமைந்திருந்த ஆந்திர மாவட்டங்களையும் கொண்டிருந்தது.

சான்றுகள்:

கல்வெட்டுகள்:

மண்டகப்பட்டு குகைக் கல்வெட்டு
இரண்டாம் புலிகேசியின் அய்கோல் கல்வெட்டு

செப்பேடுகள்

காசக்குடிச் செப்பேடுகள்

இலக்கியங்கள்

மத்தவிலாசப் பிரகசனம்
அவந்தி சுந்தரி கதை
கலிங்கத்துப்பரணி
பெரியபுராணம்
நந்திக்கலம்பகம்.

அயலவர்_குறிப்புகள்

யுவான் சுவாங்கின் குறிப்புகள்

பல்லவ வம்சாவளி (முக்கிய அரசர்கள்):

தொடக்ககாலப் பல்லவ அரசர்கள் சாதவாகனர்களின் கீழ் சிற்றசர்களாக இருந்தனர்.
இரண்டாம் சிம்மவர்மனின் மகனான சிம்மவிஷ்ணு (கி.பி. (பொ.ஆ.மு) 550 வாக்கில்) களப்பிரர்களை அழித்து ஒரு வலுவான பல்லவ அரசை உருவாக்கினார்.
சோழர்கள், பாண்டியர்கள் உள்ளிட்ட பல தென்னக அரசர்களை அவர் வெற்றி கொண்டார்.
அவருடைய மகன் முதலாம் மகேந்திரவர்மன் மிகத் திறமை வாய்ந்த அரசராக விளங்கினார்.
அவருக்குப் பின் அவருடைய மகன் முதலாம் நரசிம்மவர்மன் ஆட்சிப் பொறுப்பேற்றார்.
இரண்டாம் நரசிம்மவர்மன் அதாவது ராஜசிம்மன், இரண்டாம் நந்திவர்மன் ஆகியோர் ஏனைய முக்கிய அரசர்கள் ஆவர்.
கடைசிப் பல்லவ மன்னர் அபராஜிதன் ஆவார்.

மகேந்திரவர்மன் (கி.பி. 600 - 630)

பல்லவ ஆட்சியின் சிறப்புக்குப் பங்களிப்புச் செய்தார்.
தொடக்க காலத்தில் அவர் சமண சமயத்தைப் பின்பற்றினார். பின்னர் சைவத் துறவி அப்பரால் (திருநாவுக்கரசர்) சைவத்தைத் தழுவினார்.
திராவிடக் கட்டடக்கலைக்கு ஒரு புதிய
பாணியை அறிமுகம் செய்தார். அது ‘மகேந்திரபாணி’ எனக் குறிப்பிடப்படுகின்றது.
மத்தவிலாசப் பிரகசனம் (குடிகாரர்களின் மகிழ்ச்சி) உட்பட சில நாடகங்களைச் சமஸ்கிருத மொழியில் எழுதியுள்ளார். இந்நாடகம் பெளத்தத்தை இழிவுபடுத்தும் வகையில் உள்ளது.
மகேந்திரவர்மனின் ஆட்சிக்காலத்தில் வாதாபியைத் தலைநகரமாகக் கொண்ட மேலைச் சாளுக்கிய அரசன் இரண்டாம் புலிகேசியோடு தொடர்ந்து போர்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
இப்போர்களுள் ஒன்றில் இரண்டாம் புலிகேசி மகேந்திர வர்மனை வெற்றி கொண்டு நாட்டின் வடக்கில் பெரும் பகுதியை (வெங்கி) கைப்பற்றியதாகக் தெரிகிறது.
அவருடைய மகன் முதலாம் நரசிம்மவர்மன் (ஏறத்தாழ 636 668) இத்தோல்விக்குப் பழிவாங்கும் வகையில் சாளுக்கியரின் தலைநகரான வாதாபியைக் கைப்பற்றினார்.
வாதாபி தீக்கிரையாக்கப்பட்டது. இரண்டாம் புலிகேசியும் கொல்லப்பட்டார்.

இரண்டாம் நரசிம்மவர்மன் (ஏறத்தாழ 695 - 722)

ராஜசிம்மன் எனவும் அழைக்கப்பட்டார்.
சீனநாட்டின் தூதுக் குழுக்களை அனுப்பினார். சீனநாட்டின் தூதுக் குழுக்களை வரவேற்றார்.
ஒப்பீட்டளவில் அவரது காலத்தில் அரசியல் பிரச்சனைகள் அதிகம் இல்லாததால் அவரால் கோவில்களைக் கட்டுவதில் கவனம் செலுத்த முடிந்தது.
காஞ்சிபுரம் கைலாசநாதர் கோவிலைக் கட்டியது அவரே.
முதலாம் நரசிம்மவர்மனின் படைத்தளபதி பரஞ்சோதி, சிறுதொண்டர் (63 நாயன்மார்களில் ஒருவர்) எனப்
பிரபலமாக அறியப்பட்டார்.
பரஞ்சோதி வாதாபி பசையெடுப்பில் பல்லவர் படைக்கு தலைமை ஏற்று
நடத்தினார். அதன் வெற்றிக்கு பின்னர் மனமாற்றம் பெற்ற அவர் சிவ பக்தராக மாறினார் - பெரியபுராணம்

அரசர்களின் பெயர்கள் -பட்டங்கள்

சிம்ம விஷ்ணு - அவனிசிம்மர்
முதலாம் மகேந்திரவர்மன் - சங்கீரணஜதி, மத்தவிலாசன், குணபாரன், சித்திரகாரப் புலி, விசித்திர சித்தன்
முதலாம் நரசிம்மவர்மன் - மாமல்லன் வாதாபி கொண்டான்

கட்டடக் கலைக்குப் பங்களிப்பு:

1984 ஆம் ஆண்டு யுனெஸ்கோவின் உலகப்
பாரம்பரியச் சின்னங்கள் அட்டவணையில் மாமல்லபுரம் சேர்க்கப்பட்டது.

பாறைக் குடைவரைக் கோவில்கள் - மகேந்திரவர்மன் பாணி
ஒற்றைக்கல் ரதங்களும் சிற்ப மண்டபங்களும் - மாமல்லன் பாணி
கட்டுமானக் கோவில்கள் நந்திவர்மன் பாணி. ராஜசிம்மன் பாணி

மகேந்திரவர்மன் பாணி:

மகேந்திரவாடி, மாமண்டூர், மண்டகப்பட்டு, தளவானூர், திருச்சிராப்பள்ளி, வல்லம், திருக்கழுக்குன்றம், சியாமங்கலம் ஆகிய இடங்களிலுள்ள குகைக் கோவில்கள்

மாமல்லன் பாணி:

மாமல்லபுரத்திலுள்ள பஞ்சபாண்டவர் ரதங்கள்
மகிஷாசுர மர்த்தினி மண்டபம், திருமூர்த்தி மண்டபம், வராகர் மண்டபம்
மகாபலிபுரத்திலுள்ள திறந்த வெளிக் கலையரங்கம்.
பெரும் பாறையொன்றின் சுவற்றில், பேன் பார்க்கும் குரங்கு, பெரிய வடிவிலான யானைகள், தவமிருக்கும் பூனை
சிவபெருமானின் தலையிலிருந்து அருவியெனக் கொட்டும் கங்கைநதி, அர்ச்சுனன் தபசு
பெருந்தவ வடிவச் சிற்ப வேலைப்பாடு உலகில் செதுக்கப்பட்ட திறந்தவெளிச் சிற்பங்களில் மிகப்பெரியதாகும்.

ராஜசிம்மன் பாணி:

ராஜசிம்மன் - இரண்டாம் நரசிம்மவர்மன்

பெருங்கற்களைக் கொண்டு கட்டுமானக் கோவில்களைக் கட்டினார்.
காஞ்சிபுரத்திலுள்ள கைலாசநாதர் கோவில்
இக்கோவில்கள் மிருதுவான மணற் கற்களால் கட்டப்பட்டவையாகும்.
கைலாசநாதர் கோவில் - ராஜசிம்மேஸ்வரம்

நந்திவர்மன் பாணி:

காஞ்சிபுரத்திலுள்ள வைகுண்டப்பெருமாள் கோவில்

சமூகமும் பண்பாடும்:

பௌத்த சமண சமயங்களையும் வேத சமயத்தையும் ஆதரித்தார்.
அப்பரும், மாணிக்கவாசகரும் சைவ அடியார்களாகவும், நம்மாழ்வாரும், ஆண்டாளும், வைணவ அடியார்களாகவும் விளங்கினர்.
பக்தி மார்க்கத்தைப் போதிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட இவ்வியக்கம் சமஸ்கிருதத்தை விடவும் தமிழுக்கு முன்னுரிமை வழங்கியது.
சமயக் கூட்டங்களில் பங்கேற்க பெண்கள் ஊக்குவிக்கப்பட்டனர்.
தமிழ் பக்தி வழிபாடு பௌத்த, சமண சமயங்களுடன் போட்டி போட்டது.
இதன் விளைவாகப் பெளத்தமும் சமணமும் தமிழகத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகளிலிருந்து படிப்படியாக வீழ்ச்சியுற்றன.

கல்வியும் இலக்கியமும்:

காஞ்சியிலிருந்த கடிகை (மடாலயம் அல்லது கல்வி மையம்) பல்லவர் காலத்தில் புகழ்பெற்று விளங்கியது.
அது இந்தியாவின் 2 பகுதிகளிலிருந்தும், வெளிநாடுகளிலிருந்தும் மாணவர்களைத் தன்பால் ஈர்த்தது.
நியாயப பாஷ்யா எனும் நூலை எழுதிய வாத்ஸ்யாயர் காஞ்சிக் கடிகையில் ஆசிரியராக இருந்தார்.
தென்னிந்திய ஓவியங்கள் குறித்த ஆய்வேடான தட்சிண சித்திரம் முதலாம் மகேந்திரவர்மனின் ஆட்சிக் காலத்தில் தொகுக்கப்பட்டது.
மாபெரும் சமஸ்கிருத அறிஞரான தண்டின் முதலாம் நரசிம்மவர்மனின் அவையை அலங்கரித்தார். அவர் தசகுமார சரிதம் எனும் நூலை எழுதினார்.
மற்றொரு சமஸ்கிருத அறிஞரான பாரவி சிம்மவிஷ்ணுவின் காலத்தில் வாழ்ந்தார். அவர் கிராதார்ஜுனியம் என்னும் வடமொழிக் காப்பியத்தை வடித்தார்.
நாயன்மார்களால் இயற்றப்பட்ட தேவாரமும் ஆழ்வார்களால் படைக்கப்பட்ட நாலாயிர திவ்விய பிரபந்தமும் பல்லவர் காலத்தில் எழுதப்பட்ட சமய இலக்கியங்கள் ஆகும்.
இரண்டாம் நந்திவர்மனால் ஆதரிக்கப்பட்ட பெருந்தேவனார் மகாபாரதத்தை, பாரதவெண்பா எனும் பெயரில் தமிழில் மொழிபெயர்த்தார்.

பல்லவர்காலக் கலை:

குடுமியான்மலை, திருமயம் ஆகிய இடங்களிலுள்ள கோவில்களில் காணப்படும் இசை குறித்த
கல்வெட்டுக்கள்
புகழ்பெற்ற இசைக் கலைஞரான ருத்ராச்சாரியர் முதலாம் மகேந்திரவர்மனின் காலத்தில் வாழ்ந்தவர்.
இக்காலப்பகுதியைச் சேர்ந்த பல சிற்பங்கள் நடனமாடும்
வகையில் வடிக்கப்பட்டுள்ளன.