தமிழக இசைக் கருவிகள்

குரல்வழி இசை, கருவிவழி இசை என இசையை இரண்டாகப் பிரிப்பர்.

ஒன்றோடு ஒன்று மோதி இசைக்கப்படுபவை கஞ்சக்கருவிகள் எனப்படும். (எ.கா.) சாலரா, சேகண்டி

உடுக்கை என்பது இடை சுருங்கிய ஒரு கைப்பறை ஆகும்.

பெரிய உடுக்கையைத் தவண்டை என்பர்.

சிறு உடுக்கையைக் குடுகுடுப்பை என்பர்

ஐந்து முகங்களை உடைய முரசு வகையைச் சேர்ந்தது - குடமுழா./பஞ்சமகா சப்தம்

குழல் - சந்தனம், செங்காலி, கருங்காலி

கொம்பு - தொடக்க காலத்தில் இறந்த மாடுகளின் கொம்புகள்.

இக்காலத்தில் பித்தளை அல்லது வெண்கலம்

ஊதுகொம்பு, எக்காளம், சிங்கநாதம், துத்தரி

சங்கு -

இலக்கியங்களில் பணிலம்

சாலரா - பாண்டில்

சேகண்டி - மணி வகை - சேமங்கலம்

பலா மரத்தினால் செய்யப்பட்டு விலங்குத் தோலினால் கட்டப்படும் கருவி திமிலை ஆகும்.

மணற்கடிகார வடிவத்தில் இக்கருவி அமைந்திருக்கும்.

இதனைப் பாணி என்னும் பெயரால் அழைப்பர்.

பறை - பகைவர்களின் ஆநிரையைக் கவரச் செல்லும்போது ஆகோட்பறையை முழக்குவர்.

மத்தளம் - முதற்கருவி

படைமுரசு, கொடைமுரசு, மணமுரசு என்று மூன்று வகையான முரசுகள் பழந்தமிழ் நாட்டில் புழக்கத்தில் இருந்தன.

காலத்தை அறிவிக்க நாழிகை முழவு, காலை முழவு ஆகியவை பயன்படுத்தப்பட்டன.

பேரியாழ், செங்கோட்டியாழ் போன்றவை மிகப் பழமையானவை.

இருபத்தொரு நரம்புகளைக் கொண்டது பேரியாழ்

பத்தொன்பது நரம்புகளைக் கொண்டதாக மீன் வடிவில் அமைந்தது மகரயாழ்

பதினான்கு நரம்புகளைக் கொண்டது சகோடயாழ்.

யாழின் வடிவமே மெல்லமெல்ல மாற்றமடைந்து பிற்காலத்தில் வீணையாக உருமாறியது.

வீணை - இஃது ஏழு நரம்புகளைக் கொண்டது.

பரிவாதினி என்னும் வீணை பல்லவ மன்னன் [[மகேந்திரவர்ம பல்லவன்]] காலத்தில் இருந்தது.