சங்ககால-வணிகம்

சங்ககாலத்தில் வணிகக்குழுவினரை “வணிகச்சாத்து” என்பர்

துறைமுக நகரங்கள் “பட்டினம்” என்றும் “பாக்கம்” என்றும் அழைக்கப்பட்டன.

தமிழ்நாட்டின் தலைசிறந்த துறைமுகமாகப் “பூம்புகார்” விளங்கியது.

பழங்காலத்தில் தமிழ்நாட்டில் இருந்து தேக்கு, மயில்தொகை, அரிசி, சந்தனம், இஞ்சி, மிளகு போன்றவை பிற நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டன.

சீனத்திலிருந்து கண்ணாடி,கற்பூரம், பட்டு போன்றவை இறக்குமதி செய்யப்பட்டன.

குதிரைகள் அரேபியாவில் வாங்கப்பட்டன. இருந்து

வணிகர்கள் பொருளை வாங்கும்பொழுது உரிய அளவை விட அதிகமாக வாங்கமாட்டார்கள், பிறருக்குக் கொடுக்கும் பொழுது அளவைக் குறைத்துக் கொடுக்கமாட்டார்கள். எனவே வணிகரை, “நடுவு நின்ற நன்னெஞ்சினோர்” என்று பட்டினப்பாலை பாராட்டுகிறது.

“கொடுப்பதும் மிகைகொளாது கொடுப்பதும் குறைபடாது” என்று கூறும் நூல் பட்டினப்பாலை

“பாடுப்பட்டுத் தேடிய பணத்தை புதைத்து வைக்காதீர்” என்றவர் - ஒளவையார்